Het nieuwe ontmoetingscentrum moet een plaats creëren voor mensen van alle leeftijden, waar verbondenheid en samenkomen opnieuw centraal staan. Een plek waar buurtbewoners, en verenigingen, kinderen, jeugd,  mensen van alle leeftijden elke dag welkom zijn tijdens vaste openingsuren — voor een gezellige babbel, een kop koffie, pintje  of ... een krantje of gewoon om even onder de mensen te zijn.

De nood hieraan is groot. Grote Heide mist vandaag een echt kloppend hart, een plaats waar mensen elkaar spontaan kunnen ontmoeten. Het ontmoetingscentrum moet het hart terugbrengen en opnieuw leven in de buurt creëren.

Om continuïteit, kwaliteit en een warme ontvangst te garanderen, kan dit niet uitsluitend op vrijwilligers draaien. Daarom is het belangrijk dat het centrum gedragen wordt door vaste medewerkers die dagelijks aanwezig zijn en zorgen voor een toegankelijke, veilige en gastvrije omgeving voor iedereen.
 
 
 

Wij zijn Spel in Pelt. Een bordspelclub in Grote Heide.

Als jonge spellenclub willen we met een jaarlijks toernooi niet alleen het spelplezier delen, maar ook de verbondenheid in de buurt versterken.

Mensen die graag spellen spelen krijgen zo de kans om elkaar te ontmoeten, nieuwe contacten te leggen en samen een gezellige traditie op te bouwen. Zo wordt het toernooi meer dan een wedstrijd: het wordt een moment van samenkomen, verbinden en buurtgevoel. Alle buurtbewoners met een interesse in bordspellen zijn welkom om deel te nemen en zo onze club te leren kennen.

We willen een laagdrempelige, gratis toegankelijke outdoor trainingsruimte realiseren waar jongeren, volwassenen en sportievelingen uit het dorp samen kunnen komen. Met toestellen voor calisthenics (push-up bars, pull-up bars, dip stations, ringen) creëren we een plek die sporten in openlucht combineert met sociale verbinding. Het is een gezonde ontmoetingsplek, vlakbij [specifieke locatie, bv. het dorpsplein/sportveld/speeltuin], die bijdraagt aan een actieve levensstijl voor iedereen.

Momenteel zijn er heel wat oudere inwoners van Grote Heide die zich wel eens geïsoleerd voelen. Ze bevinden zich te ver van horeca- en vrijetijdsaangelegenheden en kunnen de verplaatsing vaak niet zelfstandig maken. Daarom stellen we voor om een petanquebaan te creëren achter de kerk (naast het kleine speeltuintje). Petanque is een sport die door jong en oud beoefend kan worden en waar weinig middelen voor nodig zijn.

We willen denkpunten in de publieke ruimte brengen en zo bijdragen aan een Pelt waar niet alleen ruimte is om te wonen en te bewegen, maar ook om stil te staan en samen na te denken over wat ons verbindt.

Een denkpunt is een klein metalen plaatje, discreet bevestigd op een bestaand bankje, muurtje of ander vast element. Op elk plaatje staat één korte vraag gegraveerd. Wie er zit of langskomt, ziet de vraag zonder dat die opdringerig is.

Er is niets te bedienen en niets georganiseerd: het denkpunt is er gewoon, als aanleiding tot nadenken of gesprek. Het project voegt geen nieuwe objecten toe, maar geeft een betekenisvolle extra laag aan wat er al is. (zie document in bijlage)

Omdat ik momenteel zelf niet mobiel ben en niet naar een infoavond kan komen, zou ik langs deze weg toch een voorstel willen doen over iets dat mij toch nou aan het hart ligt.  
Het gaat over (nog jongere) koppels waarvan 1 van beide te maken heeft met Alzheimer.  Ik ken verschillende leeftijdsgenoten die ermee te maken hebben.  Het lijkt mij een goed idee om die koppels samen te brengen om samen ideeën uit te wisselen.  Ook dat hun partners nog met "lotgenoten" zouden kunnen babbelen.  Mogelijk nog samen gaan wandelen, of naar een voorstelling gaan. Of binnen "tafelvoetbal" of "darts" te spelen ; bv.  enz.enz. . Omdat wij woonachtig zijn op de Damsheide, lijkt mij het "gemeenschapshuis" een ideleale plek om er een soort "inloophuis" van te maken. Het ligt daar op een rustige plaats. Hoe het praktisch in zijn werk zou kunnen gaan ; ( bekendmaking !) kan dan nog altijd verder uitgewerkt worden.  Ik  wil mijn idee zelfs aankaarten bij mensen die hiermee te maken hebben en zich niet genoodzaakt voelen om hun partner (met alle respect!) te moeten achterlaten op het rusthuis tussen een oudere generatie mensen. Ik denk dat Alzheimer steeds meer voorkomt bij "jongere" koppels die best nog samen kunnen blijven wonen , maar toch ook graag eens met lotgenoten willen praten ; en gedachten wisselen,  zonder al teveel zwaarwichtigheid hieraan te koppelen.